Sunucuyu siz yönetiyorsanız aklınıza hemen birkaç şey gelebilir. Meydanda daha iyi bir yer var. Duyuruyu akşam atarsanız daha çok kişi görür. Hatta depoda çekilişe koyacak güzel bir kazma da duruyor. Bunların hepsi işe yarar fikirler. Yalnız, üçünü birden sohbete yazdığınızda az önce arkadaşlarını çağıran oyuncu size dönüp “Tamamdır abi, biz kaçta gelelim?” diyebilir. Bir cümle önce pazar kuruyordu. Şimdi sizin düzenleyeceğiniz pazara katılmak için saat bekliyor.
O boş arsa örneğini biraz ilerletelim. Bakalım işin hangi noktasında sunucu sahibine gerçekten ihtiyaç var, hangi noktasında elini klavyeden çekmesi cumartesiyi daha güzel kılıyor.
O arsayı niye seçmişler?
Yönetimin meydanı geniş, ışıklandırması hazır, doğma noktasından yürüyerek on saniye. Oyuncuların bulduğu yer ise nehrin öbür tarafında. Oraya giderken birinin patates tarlasının çevresini dolaşmak gerekiyor. Plan yaparken insanın aklından “Bunlar niye kendine iş çıkarıyor?” diye geçebilir. Sorunca öğreniyorsunuz ki arsayı seçen oyuncu yanına bir han yapmış. Haftalardır içini döşüyor. Açılışında kapısından biraz insan geçsin istiyor. Pazar fikri zaten oradan çıkmış.Yeri meydana aldığınızda ulaşımı çözersiniz. Hanın sahibi de bütün akşam kendi dükkânına sırtını verip ortak meydanda kitap satar. Sunucu haritasına yukarıdan bakanla o yolu her akşam yürüyenin gördüğü şeyler böyle ayrılıyor. “Neresi sizin işinize gelir?” sorusu bu yüzden değerli. Cevabı duyduktan sonra sizin bulduğunuz çözüm de değişebilir. Belki tek gereken, nehrin başına oyuncuların kendi elleriyle dikeceği iki yön tabelasıdır.
Yöneticinin burada yapabileceği ufak ama kıymetli bir iş var. Arsanın eskiden kime ait olduğunu kontrol edebilir. Aylar sonra geri dönen birinin evinin önüne izinsiz on tezgâh koyduklarını cumartesi akşamı öğrenmesinler. Bunu önceden halledip arsa sahibinden izin aldığınızda gerisini hana en çok emeği geçen kişi zaten sizden iyi bilir.
Duyuruyu hanın sahibi yazsın
“Cumartesi sekizde nehrin yanındaki hanı açıyorum. Elinde satacak bir şey olan bir sandıkla gelsin. Alışverişe gelecekler köprüden sonra balkabağı tabelalarını takip etsin.” Böyle bir daveti okuduğunuzda nereye gideceğinizi, yanınıza ne alacağınızı ve kaybolursanız kime yazacağınızı biliyorsunuz. Dahası, o akşam kapıyı açacak kişinin sesini duyuyorsunuz. Hanı yaparken çatısını üç kez yıktığını gördüyseniz sırf bitmiş hâline bakmak için bile uğrarsınız.Her oyuncunun duyuru kanalına yazma izni olmayabilir. Yönetici olarak metni sahibinin adıyla paylaşmanız, sorular için de onu işaret etmeniz yeter. Birisi “İksir de satılıyor mu?” diye sorarsa cevabı dükkân açacak oyuncular versin. Böylece organizatör başka birinin kendi adına verdiği sözleri etkinlik sabahı öğrenmez. Üstelik duyurudaki “her türlü iksir bulunur” gibi masum bir ekleme yüzünden cuma gecesini iksir kaynatarak geçirmek zorunda kalmaz.
Burada en kolay gözden kaçan kişi, sunucuya o hafta katılan oyuncu. Eski oyuncular için “bizim köprü” gayet iyi bir tarif. Yeni gelen, haritada üç köprü görünce hangisine gideceğini bilemez. Duyuruyu paylaşmadan önce oyuna yeni başlamış birine tarifi yollayın. Bakalım sizi yardım almadan bulabilecek mi? Yön tarifini düzeltmek için gereken şey bazen tek kelimedir. “Köprü” yerine “huş köprüsü” yazarsınız, cumartesi dört kişiyi ayrı ayrı almaya gitmekten kurtulursunuz.
Altı tezgâha yedi kişi gelirse
Cumartesiye kadar her şeyin karara bağlanması gerekmiyor. Ama akşamı açacak oyuncuyla on dakikalığına yan yana gelip arsayı gezmek iyi olur. Sandıkların hangi kısmı müşteriye açık? Kapanışta satılmayan malı kim toplayacak? Biri başkasının eşyasını alırsa o saatte hangi yetkiliye ulaşılabilir? Bunları arsanın başında konuşurken genellikle ikinizden biri bir şey fark eder. Mesela sol köşedeki iki sandık aslında hana ait ve içlerinde ertesi gün kullanılacak odunlar var. Kalabalık gelmeden onları kilere indirmek, sonradan kayıt incelemekten kolay.Bir de cevabını bile isteye organizatöre bırakacağınız sorular var. Diyelim altı tezgâh hazırladı, yedinci satıcı biraz geç geldi. Hanın sahibi kendi masasının yarısını verebilir. Yan tarafta çimenlerin üstüne bir örtü serip orayı kullanabilirler. Yahut “Bu hafta yer bu kadar, benimle beraber dur” der. Yönetici hesabından hemen sohbete girip kimin nereye geçeceğini söylerseniz o akşam kalan her soruda gözler size döner. Oysa tezgâha iki kişinin sığıp sığmayacağına en iyi kararı orada dirsek dirseğe duracak iki oyuncu verir.
Tabii birisi tezgâhı kırıp malları almaya kalkarsa hanın sahibinden moderatörlük beklenmez. O sırada çevrimiçi bir yetkiliye nasıl ulaşacağı belli olsun. Yetkili olayı çözerken han sahibi de pazarı açık tutabilir. Bir oyuncunun arkadaşlarını bir araya getirmek için bütün akşam kavga ayırmayı göze alması gerekmemeli.
İlk yarım saat pekâlâ sessiz geçebilir
Saat sekizi on geçiyor. İki tezgâh açılmış, ortada alışveriş yapan kimse yok. Sohbete bir kez daha çağrı atmak geliyor içinizden. Belki o kazmayı şimdi çekilişe koysanız herkes damlar. Ama önce bir uğrayın. Belki kitapçıyla karşı tezgâhtaki oyuncu çoktan anlaşmış. Biri köylü takas odasını kurmayı biliyor, ötekinin ray hattı yarım. Kitap sandığına henüz dokunan olmamış ama ikisi yarın beraber oynayacakları işi bulmuş bile.Sunucu sahibinin bu pazara elinde alışveriş listesiyle gelmesi de güzel olur. Hanın üst katına çıkın, bir oda isteyin. Fiyatını fazla bulduysanız pazarlık edin. Arada hesabınızın üstündeki yetkili etiketini unutup “Şu köşe odayı bana ayırır mısın?” diyebilmek, haftalardır o hanı yapan kişi için bütün sunucuya atacağınız ikinci çağrıdan daha anlamlı olabilir. Yalnız parayı kendi kesenizden verin. Kasadan sınırsız ödeme yapan bir müşteriden sonra normal oyuncuya fiyat söylemek biraz tuhaf kaçar.
Bazı akşamlar gerçekten de az kişi gelir. O zaman da kaça kadar bekleyeceklerine tezgâh sahipleri karar versin. İki arkadaş dokuzda sandıkları kapatıp madene inmek istiyorsa sırf duyuruda “gece boyunca” yazdınız diye başlarında nöbet tutturmanın anlamı yok. Hatta ilk kalabalık dağıldıktan sonra handa kalan üç kişinin sohbeti, organizatörün o akşam en çok hoşuna giden kısım olabilir. Bunu ertesi gün ancak kendisine sorarsanız öğrenirsiniz.
Gelecek cumartesiyi hemen doldurmayın
Gece bittiğinde han sahibine “Bunu her hafta yapalım mı?” diye yazmak kolay. Oysa siz bir saat uğrayıp çıktınız. O, perşembe akşamı masa kurdu, cuma günü yer ayırdı, cumartesi herkes dağıldıktan sonra ortada unutulan bir sandığın sahibini aradı. Pazar sabahı oyuna girince önce kendi yarım kalan işini yapmak isteyebilir. Bir akşam davet vermekle her hafta ev sahibi olmayı kabul etmek arasında epey fark var.Ben olsam ertesi gün handan geçerken “Bir daha açarsan neyi başka türlü yaparsın?” diye sorardım. Belki “Bu sefer ben de biraz gezmek istiyorum, kasayı bir arkadaşla bölüşürüz” der. Belki de tek istediği hanın açılışıydı ve istediğini aldı. Haftaya tekrar açmak isterse zaten boş bir akşam bakar, size haber verir. Kullanılmayan sandıkları sahiplerine ulaştırın, varsa ödünç alınan arsayı söz verdiğiniz gibi teslim edin. Kendi arsasına astığı açılış tabelasını ne zaman indireceği ona kalsın.
Bir hafta sonra başka bir oyuncu çıkıp “Bizim limanda da balık mezadı yapsak şu hanı açan arkadaş bana iki masa ödünç verir mi?” diye yazarsa o mesajı hemen üstlenmeyin. Han sahibini etiketleyin. Belki pazardan kalan masaları çoktan sökmüştür. Belki de tam siz yazarken kendi deposundan iki tanesini çıkarmış, limana doğru yürüyordur.






“10 üzerinden 10 veriyorum bu kadar özellik diğer yazılımlarda bile yok.”